We brengen 1000 jongeren naar Auschwitz om hen te sensibiliseren en hopen dat zij die ervaring dan verder doorgeven.
We zijn een transportbedrijf, onze primaire taak is reizigers vervoeren. Voor ons is het belangrijk te tonen dat we niet enkel nationaal maar ook internationaal transport organiseren.
Maar we zijn ook een publieke onderneming, en als publieke onderneming moeten we ook een maatschappelijke rol vervullen.
Bijna 70 jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog hebben we de neiging om te vergeten dat er fascistische partijen aan de macht zijn geweest die tijdens de Tweede Wereldoorlog aan 50 miljoen mensen het leven hebben gekost.
Een ding is zeker: wanneer je zelf in Auschwitz bent geweest bekijk je de zaken helemaal anders. Het is moeilijk om uit te leggen, het is alsof de muren kunnen praten.
NMBS is essentieel als spooroperator. Zoals u weet zijn er miljoenen mensen gedeporteerd met de trein, voornamelijk Joden maar ook politieke gevangenen, vaak in groepen van 1000. Vandaar de “Trein der 1000”.
NMBS heeft de locomotief, de slaaprijtuigen en een restaurantrijtuig ter beschikking gesteld zodat de jongeren toffe momenten aan boord kunnen beleven.
We willen graag ook het treinpersoneel salueren dat is omgekomen tijdens deze oorlogen. Hun rol was om, onder de naam “Groupe Gérard”, sabotage uit te voeren en zo het misbruik van de spoorwegen door de Nazi’s af te remmen terwijl zij wapens en munitie met de trein naar het front probeerden te brengen.
Over deze periode hebben we ook nog een kleine anekdote, we hebben één van de traagste treinen die ooit gereden heeft. Om de Duitsers af te remmen in 1944 hebben we ervoor gezorgd dat een trein van Brussel naar Mechelen er maar liefst 25 uur over gedaan heeft door een hele resem opeenvolgende sabotages zoals een zieke treinbestuurder en defecte wissels.
Het herinneren van deze feiten is essentieel voor NMBS en zeker ook voor de maatschappij want zij die de Holocaust overleefd hebben zijn stilaan aan het einde van hun leven gekomen. Anderen moeten nu deze boodschap doorgeven en wie kan dit beter doen dan de jeugd, onze hoop voor de toekomst.
